
Styro
PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA
Podłoże powinno być stabilne, nośne, suche, czyste (bez kurzu, pyłu, smarów, olejów, zawilgoceń), pozbawione elementów zmniejszających przyczepność dla zaprawy klejowej.
Podłoża takie jak, słabsze tynki cementowe, cementowo-wapienne, a także mury wykonane z betonu komórkowego i silki, należy koniecznie zagruntować preparatem REMO TYNK firmy Dublet (oryginalnie barwiony na żółto ułatwia aplikację, redukuje chłonność oraz zwiększa wytrzymałość podłoża). Podłoża betonowe o słabej przyczepności i chłonności, oraz płyty OSB należy zagruntować preparatem BETON‑GRUNT (oryginalnie barwiony na czerwono z dodatkiem kwarcu, zwiększa przyczepność).
UWAGA!
Zlekceważenie tego czynnika może spowodować zerwanie wiązania kleju w strukturze klej-podłoże.
PRZYGOTOWANIE ZAPRAWY
STYRO należy przygotować wg proporcji: 4,0÷4,5 l wody na 25 kg suchej mieszanki. Do odmierzonej ilości wody wsypać suchą mieszankę i wymieszać mechanicznie przy użyciu mieszadła do momentu uzyskania jednorodnej konsystencji. Następnie odczekać ok. 5 min. i ponownie wymieszać.
SPOSÓB UŻYCIA
UWAGA! Płyty grafitowe przez swój ciemny kolor, narażone są na duże nagrzewanie promieniami słonecznymi, TO POWODUJE POWSTAWANIE EFEKTU ROZSZERZALNOŚCI CIEPLNEJ (zwiększenie objętości płyty styropianowej nawet do 1 cm). Sytuacja taka w czasie wiązania kleju, może spowodować zmiany w objętości styropianu i w konsekwencji zerwanie wiązania klej‑styropian.
Bezwzględnie należy stosować siatki osłonowe na rusztowaniach chroniące styropian grafitowy przed działaniem promieni słonecznych i w konsekwencji nagłym wzrostem temperatury styropianu!
Odwrotna sytuacja, czyli przyklejenie rozgrzanych płyt może spowodować po ich schłodzeniu zmniejszenie objętości a w efekcie powstanie szczelin w całej powierzchni przyklejonych płyt i również zerwanie wiązania kleju ze styropianem.
Metoda obwodowo-punktowa.
Na powierzchnię płyty wzdłuż jej krawędzi należy nanieść pasmo zaprawy o szerokości 3÷5 cm i dodatkowo w środku płyty nałożyć 3÷6 placków zaprawy o średnicy 8÷10 cm Powierzchnia styku zaprawy po dociśnięciu do podłoża powinna stanowić min. 60%.
Metoda grzebieniowa.
Zaprawę klejową należy nanosić na całą powierzchnię płyty za pomocą pacy zębatej, zęby ok.10×10 mm. Metodę grzebieniową można stosować wyłącznie na równych podłożach.
Zaprawę klejącą należy nanosić na płyty styropianowe, nigdy na podłoże. Płyty z nałożoną zaprawą klejącą należy przyłożyć do podłoża i równomiernie docisnąć. Płyty styropianowe należy układać od dołu do góry poziomymi pasami. Należy stosować zasadę przewiązywania płyt. W narożach otworów budynku nie mogą przebiegać szczeliny poziome i pionowe. Krawędzie płyt dociskać szczelnie do siebie.
Uwaga: niedopuszczalne jest przyklejanie płyt styropianowych na same placki. Prawidłowo przyklejona płyta styropianowa nie powinna „klawiszować”. W okresie wysychania zaprawy klejącej, temperatura powietrza i podłoża nie może spadać poniżej 0°C. Prace prowadzić podczas bezdeszczowej pogody.
Kolejne etapy robót ociepleniowych (dyblowanie, zatapianie siatki) można rozpocząć:
– 24 h (jedna doba) tj. po min 24 h dojrzewania kleju w temperaturze powyżej +20°C i wilgotności powietrza do 65%,
– 48 h (dwie doby) tj. po min 48 h dojrzewania kleju w temperaturze powyżej +10°C i wilgotności do 80%,
– 72 h (trzy doby) tj. po min 72 h dojrzewania kleju w temperaturze powyżej +5°C i wilgotności do 80%.
Należy pamiętać, że wpływ na proces wysychania zaprawy klejowej do podłoża mają warunki atmosferyczne, zbyt wczesne rozpoczęcie dyblowania lub zatapiania siatki może spowodować zerwanie wiązania kleju z podłożem lub płytą izolacyjną.
Dobrą praktyką budowlaną jest wykonanie próby obiektowej dla czasu wiązania kleju w danych warunkach. Do tego testu przygotowujemy trzy kostki styropianu, którym będziemy wykonywać ocieplenie o wymiarze 10×10 cm i przyklejamy je na zewnętrznej ścianie budynku. Codziennie odrywając jedną kostkę styropianu zauważymy właściwy czas wiązania kleju. Odpowiedni, to taki, w którym klej wyrwie się w strukturze styropianu a nie na jego licu.
W przypadku dyblowania styropianu należy przyjąć średnio 4 dyble na 1m2, dodatkowo w projekcie również należy uwzględnić: strefy narażone na działanie wiatru, naroża budynków, podcienie, (zalecane podwojenie ilości łączników). Niewłaściwe dobranie łączników lub wadliwy ich montaż może spowodować wystąpienie tzw. „efektu biedronki” (wilgotne plamy na ocieplonej ścianie w miejscach montażu dybli), należy stosować zaślepki styropianowe na zamocowane łączniki!
W trakcie prowadzenia prac należy stosować siatki osłonowe na rusztowaniach, chroniące przed bezpośrednim działaniem słońca, wiatru, deszczu.
Niniejsze informacje stanowią podstawowe wytyczne, dotyczące stosowania wyrobu i nie zwalniają wykonawcy z obowiązku wykonywania prac zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i przepisami BHP.
PRZECHOWYWANIE I TRANSPORT
Zaprawę należy przechowywać i przewozić w suchych warunkach, w szczelnie zamkniętych workach. Produkt należy chronić przed wilgocią. Okres przechowywania zgodnie z warunkami podanymi przez producenta wynosi 12 miesięcy od daty produkcji umieszczonej na opakowaniu.
Produkt należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
NARZĘDZIA
Mieszadło, betoniarka, kielnia, paca metalowa, paca ząbkową. Po skończonej pracy narzędzia umyć w wodzie.
OPAKOWANIE
Worek papierowy 25 kg. Paleta (48 worków) 1200 kg.
WYDAJNOŚĆ
Przyklejanie styropianu ok. 4 kg/m2; 1 worek (25 kg) / 6,25 m2
TEMPERATURA PRACY
Temperatura powietrza: od +5°C do +25°C
Temperatura podłoża: od +5°C do + 25°C








